2011-02-21
1er PUESTO
Estaba cansada, casi agotada, y el camino que todavía me quedaba por recorrer parecía muy largo para mis escasas fuerzas... Pero no me podía rendir, había entrenado mucho. De repente empezó a llover y todo el barro estaba mojado y hacía mucho frío. Pero era la carrera mas importante del año y tenia que llegar. En el camino me encontré con varios corredores y estaban agotados y yo sabía que muchos habían abandonado. Iba segunda, pero no me podía conformar con eso. Al fondo se veía la meta, pero el me llevaba mucha ventaja. No se como lo hice pero sprinte y le gané. Todo el mundo estaba alucinado. Era mi primera carera, y la carrera mas importante del año y encima quede primera. Yo y toda mi familia estaba orgullosa de mi. Así que cogí el trofeo y lo levante bien alto para que todo el mundo lo viera.
2011-02-08
MUNDU DESBERDINAK
Estolda bat irekia zegoenez, estoldatik erori, eta bat-batean...
Beste mundu batean zegoen, ez zeuden etxeak; dena basamortua zen. Kaximiro harriuta zegoen eta orduan pertsona batzuk etorri eta hitzegiten hasi ziren:
- Gure salbatzailea etorri da, azkenean etorri da!
Orduan Kaximiro salbatzailetzat hartu zuten, eta gaztelu batera eraman zuten. Kaximiro jainkotzat tratatzen zuten, baina Kaximirok esan zuen:
- Baina, ni ez naiz salbatzaile bat, ni Kaximiro naiz; mutil normal bat!
Jendea asko haserretu zen eta Kaximio hiltzera kondenatu zuten. Orduan Ernestina agertu eta Kaximiro mundu normalera eraman zuen.
2011-02-07
UN VIAJE QUE NO SE CUMPLIÓ
Pero sabía que era mentira ¡los dragones no existen! Llamé a Ander y a Carlos para preguntarles si venían con migo a la isla. Entonces fuimos al bosque, a una guarida que tenemos allí. Entonces dijo Ander:
- ¡Venga si, vamos a ir!
Cogimos una mochila cada uno y fuimos. Pero lo que no sabíamos era como llegar. Fuimos al taller del padre de Carlos, que hace globos. Entonces hicimos lo que hacen en UP, con bicis. Pero al final no funcionó, y decidimos coger un globo para volar. Lo tuvimos que robar porque unos niños no podían controlar un globo. Pero Carlos preguntó:
- Y por que no vamos con un adulto? y yo le respondí:
- Porque el es mayor y nosotros niños no nos dejaría ir.
Intentamos volar con el globo pero no sabíamos. De repente nos pillaron y llamaron a nuestros padres. Al final no fuimos, pero nos prometimos que cuando fuéramos adultos, iríamos sin falta a la isla.
Suscribirse a:
Comentarios (Atom)